Superunknown

6 months

Vandaag (bevrijdingsdag in NL) zijn we precies een half jaar geleden vertrokken uit Nederland. Uitgezwaaid door lieve vrienden en familie en natuurlijk Hera de Hond! Als ik er nu aan terug denk lijkt het alsof ons vertrek pas gisteren was. Zelden staan gebeurtenissen bij mij zo goed op mijn netvlies gebrand. In de tussentijd is er natuurlijk zowel in Nederland als in Australië een hoop gebeurd, maar voor ons lijkt Nederland stil te staan. Natuurlijk is dat niet zo, maar het voelt aan alsof Nederland hetzelfde is gebleven sinds 5 november, en dat alleen de omgeving rond ons heen veranderd. Onzin natuurlijk!

Anzac Day

Uiteraard hebben de Ozzies een andere dag dan 4/5 mei om vrijheid te vieren en de doden te herdenken. Zij doen dat vooral op Anzac Day, 25 april. Hier in Ocean Grove was er een veteranenparade en een herdenking bij het monument. Aangezien ik normaal met scouting op 4 mei altijd bij het Oorlogsmonument in Vriezenveen was, ben ik hier na de Anzac Service geweest. Verder daar nog wat foto’s gemaakt.

Dagelijks kijk ik even via Internet naar de NOS-headlines. Niet alleen om te kijken naar wat er gebeurd is in Nederland, maar ook om wat van het wereldnieuws mee te krijgen. Het nieuws hier in Australië is zo oppervlakkig dat ik beter kan vertrouwen op het Nederlandse journaal! De eerste items in het nieuws zijn vaak over auto-ongelukken, echtscheidingen van “celebrities” en de nieuwe blessures of schandalen van bekende Footy (AFL) spelers.

Natuurlijk is het onzin dat Nederland stil staat, en voor jullie zal het zo zijn dat er juist in Australië weinig gebeurt! En eigenlijk klopt dat ook een beetje. Ze lopen zo’n beetje met alles een beetje achter hier (een jaar of 10). Op zich is dat ook eigenlijk best grappig. We voelen ons bijna tijdreizigers! Meeste auto’s hebben achterwielaandrijving, en de switch naar voorwielaandrijving begint nu pas op gang te komen. Grote delen van het land hebben geen toegang tot Internet, telefoonkosten zijn nog erg hoog en breedband-internet is helemaal een luxe. De caissières in de supermarkt staan nog, en pakken de boodschappen voor je in. Veel mensen doen hun auto niet op slot, laat staan hun huis! En zo kan je nog wel even doorgaan. Als Nederland eind jaren ’80? Sommige dingen zijn prettiger, en andere weer minder prettig als in Nederland.

Herfstbok

Het is hier nu herfst. Een erg prettige herfst wel te verstaan. De temperatuur komt dagelijks nog tot 18 of 20 graden, maar de lucht laat iedere dag wel wat blauws zien. Asgrauwe dagen zijn hier zeldzaam. Eucalyptussoorten verliezen hun bladeren niet, en alleen de geïmporteerde Europese bomen laten hun bladeren vallen. Heel af en toe zien we dus wel schitterende herfstkleuren van kastanjes, beuken, eiken en esdoorns. Maar doorgaans is alles groen. Behalve het gras! (Behalve het gazon hier naast op de foto!) Het gras op akkers en in wegbermen is dor en geel. In de winter wordt alles weer groen, om vervolgens in de zomer te verschroeien tot een geel tapijt. Ach ja … het gras is altijd groener ergens anders. Helaas geen tarwebok in de winkels! Of lekkere kruidenbitter!

Verloopje

Met ons is afgelopen half jaar natuurlijk aardig wat gebeurd. Even een overzicht:

• 5 november naar Australië.
• 12 november naar Geelong om daar in de regio te settlen. Ruim een maand op een camping gewoond.
• 13 december een auto gekocht.
• 14 december een huurhuis betrokken.
• 4 januari heeft Nes een casual job gevonden in de Newsagency (en nog een ochtend in een vegetarisch restaurant gewerkt!)
• In maart heeft San een job gevonden bij Conservation Volunteers Australia.
• In april heeft San een EHBO-cursus, een Bedrijfsveiligheidscursus en een Slipcursus gevolgd.
• Begin mei Sanders eerste werkweek achter de rug

Uiteraard zijn er veel meer dingen tussendoor gebeurd!

Conservation Volunteers Australia (CVA)
De eerste werkweek zit erop. Mijn contract is getekend (inclusief alle andere verklaringen: verantwoord internet gebruik, eigen risico bedrijfvoertuig, pensioenfonds, enz. Nu nog wachten op het eerste bijschrift op de rekening! Deze week heb ik een project gedraaid in samenwerking met de City of Greater Geelong (CoGG). Samen met hun crew (Conservation Management Team, olv Joss) hebben we op 3 verschillende plekken een aantal plantensoorten bestreden. Met “we” bedoel ik de local volunteers, waarvan in dus deze week de Team Leader was. De hele week had ik de bus (Toyota Hiace Commuter – 11 persoons) bij huis, en ’s ochtends haalde ik de trailer (een tandemasser met bak) op bij het depot in North Geelong, waarna ik de volunteers ophaalde bij de Barwon Nursery (Plantenkwekerij).

Eind volgende week heb ik 4 dagen een project voor CVA Melbourne. Onder andere een project in de Werribee Gorge (een canyon ten westen van Melbourne). Ben benieuwd!

Het volgende filmpje is een commercial van CVA. Geeft wel een aardig beeld van mijn werk!

Voor de foto’s: http://picasaweb.google.com/abschipperen

Hells Bells

says… Hits
Lang geleden, dus weer tijd voor een update! De nieuwsbrief is volgens “the stats” vaak gedownload, en via google is deze site ook vaak bezocht. Grappig om te weten dat “eucalyptuswoud” een zoekterm is waarop o.a. onze blog verschijnt! Maar voor de rest volstrekt nutteloos!

Jobs
Sander heeft opnieuw gesolliciteerd bij Conservation Volunteers Australia. Dit keer op de functie Casual Team Leader. De vorige keer was ik nogal “over dressed”, dus dit keer met jeans en blouse! Tijdens het gesprek werd me duidelijk gemaakt dat ik de baan zou krijgen, mits ik nog 3 certificaten haal. De Senior First Aid Level 2 is inmiddels afgerond, en binnenkort nog een Defensive Driving Certificate en een Occupational Health & Safety certificaat. (Lijkt op BHV). Bij deze baan begeleid je groepen (jongeren, gepensioneerden, studenten, drop-outs, etc.) bij het werken in de buitenlucht. Dit kan in een Nationaal Park zijn, maar ook Openbaar Groen in parken. Je bent verantwoordelijk voor de planning, veiligheid, accomodatie, transport en een stuk scholing. In het begin is het erg onrgelmatig, en ook in een groot gebied in Victoria. Hopelijk bestaat er de mogelijkheid om door te groeien in een permanente functie. Ach we zien wel!

says… Sports
Het leek me te gek om altijd nog weer eens op voetbal te gaan (na 1 succesvol seizoen, ‘87-’88 bij de YMCA in Clemson, werd dat wel weer eens tijd) en met veel zin ben ik enkele weken geleden naar Ocean Grove Surfside club toegestapt. De eerste training, waar damesteams 1 en 2 aanwezig waren, was geweldig, maar bij de 3 volgende trainingen van team 2 (waar ik bij zou gaan), was ik de enige aanwezige…. samen met mijn trainer Brian. Kortom: niet echt ideaal, zeker toen Brian het 2e team de rug toekeerde. Karen (een keer gezien bij de 1e training) en ik besloten een nieuwe club te benaderen, namelijk Barwon Heads. We werden hartelijk ontvangen door een team bestaand uit dames voornamelijk in de leeftijdsgroep 30-40 en kregen te horen dat we de volgende dag een wedstrijd hadden! Na tien jaar niet meer rondgerend te hebben op een veld (1998 was het laatste jaar dat ik hockeyde), maakte ik me toch wel zorgen. En terecht, ik kan 4 dagen later nog niet rondlopen zonder spierpijn!

Zaterdag was het zover: de wedstrijd Barwon Heads - Surfcoast (Torquay). Het team van Surfcoast bestond uit jonge frisse dames van een jaar of 18 en dat was te merken…al gauw hadden we een achterstand. Ik bleef maar hollen maar kon mijn tegenstander echt niet bijhouden! Het was een verloren wedstrijd, maar de teamspirit was groot en ik kwam er weer achter dat sporten ook leuk kan zijn! Sander heeft zich uitstekend vermaakt aan de zijlijn met de coach en de man van een ploeggenoot….ze hebben ons flink aangemoedigd. Hij ziet het zichzelf wel vaker doen….(en dat voor iemand die van te voren zei dat hij wel in het gras zou pitten of een boekje zou lezen).

Rip Curl Pro
Elk jaar is Torquay de locatie van de surfwedstrijd Rip Curl Pro, onderdeel van het wereldkampioenschap surfen. Wat deze wedstrijd zo speciaal maakt, is dat het de oudste surfwedstrijd is in de wereld en dat Bells Beach de plek is waar het surfen in Oz begon! Een nadeel van de locatie is het koude zeewater (nu 19 graden), en de wat minder hoge golven…het is dus moeilijk surfen. Dit jaar had de bekendste surfer ter wereld, Kelly Slater (8 keer wereldkampioen), eigenlijk afgezegd maar door berichten van zijn fans in de Geelong Advertiser en het nieuws dat er goede golven zouden zijn, besloot hij toch af te dalen vanaf de Goldcoast (eerste surfwedstrijd van het jaar) naar Torquay.

En het werd een mooi toernooi, met erg wisselende golven. Stephanie Gilmore (huidige wereldkampioen) pakte de titel bij de dames en heel onverwacht werd de ‘bejaarde’ (in de surfwereld is 36 oud) Kelly Slater de winnaar bij de mannen. Het was waarschijnlijk zijn laatste keer…al zegt hij dit wel vaker! Van alle surfers werd hij het meest bestoken door handtekeningenjagers, waardoor hij ook security bij zich had. Ik zag een kans om samen met andere groupies een handtekening te krijgen…. De finale werd trouwens traditioneel gesurft op de muziek van ACDC - Hells Bells!

says… Herfst

Onze wintertijd gaat een week later in dan jullie zomertijd. Voorheen liepen wij 10 uur op jullie voor, deze eene week 9 uur, en na aankomend weekend nog 8 uur. De herfst heeft vandaag goed zijn intrede gedaan met een grote stofstorm. De lucht is geel van zand en stofdeeltjes aangevoerd door een warme binnenlandse wind. Het is 1 grote stofwolk, die rond het middaguur is gaan liggen. De wind draaide plots in een koude zeewind, en de stof wordt door de regen snel neergeslagen. De temperatuur ligt zo’n beetje tussen de 15-25 graden. Vrij wisselvallig… echte Aussies lopen nog in shorts en slippers, maar ik intussen met een lange broek. Check hier het nieuws op TV!

Mark en Annemiek
Via een Internetforum kwamen we in contact met Mark en Annemiek uit Brisbane, daarvoor Almelo. Beide scouts, en op dit moment rondreizend door Australie. Met zijn 4-en hebben we een rit gemaakt in hun LandCruiser Prado. Eerst een stuk Great Ocean Road, op zoek naar koala’s, en daarna een track de Otways in. Geweldig rijden met een echte 4×4 in lage gearing. Na een uurtje of anderhalf kwamen we weer in de bewoonde wereld, en zijn we pizza gaan eten in Torquay, en vervolgens terug naar Ocean Grove. Ze bleven bij ons slapen, in de “Kamer van Sjon”. Raar eigenlijk , maar zo noemen we dus die ene lege slaapkamer! ’s Middags zijn ze via de Queenscliff Stingray Feeding (waren we laatst met Sjon) verder gegaan, en zijn nu op weg naar Tasmanie.

says… Birthday!

Mijn verjaardag heb ik dit jaar wederom in Oz gevierd (vorig jaar was ik in Armidale). ’s Ochtends er om kwart over 6 uit, want ik moest werken….zucht… De mooie bos bloemen, die ik op het werk van mijn baas kreeg, maakte dat weer goed! ’s Middags kwamen Katja, Sue en Noah langs. Dankzij het heerlijke weer (29 graden) konden we lekker buiten zitten op het deck. Tot laat in de avond geskyped met familie en vrienden…meerdere malen ‘langzalzeleven’ gehoord….echt super! Speciaal Jeroen was goed bij stem, voor hem 3:00 uur ’s nachts! Naast kaarten en pakjes (oa super Hollandse dingen gehad als: muisjes, drop en pantoffels in de vorm van klompen), heb ik ook geld mogen ontvangen waarvan ik een geweldige fiets heb kunnen kopen! Mijn hybride fiets is van het merk Trek en rijdt als een trein over de heuvels van Ocean Grove. Ik moet nog even wennen aan de helm en het slot (met code…moeilijk te zien in onze donkere schuur ’s ochtends), oh en niet te vergeten de enorm harde zadel….auch!….maar ik ben er niet van af te slaan.

Nieuwe foto’s staan in ons album!