Superunknown

6 months

Vandaag (bevrijdingsdag in NL) zijn we precies een half jaar geleden vertrokken uit Nederland. Uitgezwaaid door lieve vrienden en familie en natuurlijk Hera de Hond! Als ik er nu aan terug denk lijkt het alsof ons vertrek pas gisteren was. Zelden staan gebeurtenissen bij mij zo goed op mijn netvlies gebrand. In de tussentijd is er natuurlijk zowel in Nederland als in Australië een hoop gebeurd, maar voor ons lijkt Nederland stil te staan. Natuurlijk is dat niet zo, maar het voelt aan alsof Nederland hetzelfde is gebleven sinds 5 november, en dat alleen de omgeving rond ons heen veranderd. Onzin natuurlijk!

Anzac Day

Uiteraard hebben de Ozzies een andere dag dan 4/5 mei om vrijheid te vieren en de doden te herdenken. Zij doen dat vooral op Anzac Day, 25 april. Hier in Ocean Grove was er een veteranenparade en een herdenking bij het monument. Aangezien ik normaal met scouting op 4 mei altijd bij het Oorlogsmonument in Vriezenveen was, ben ik hier na de Anzac Service geweest. Verder daar nog wat foto’s gemaakt.

Dagelijks kijk ik even via Internet naar de NOS-headlines. Niet alleen om te kijken naar wat er gebeurd is in Nederland, maar ook om wat van het wereldnieuws mee te krijgen. Het nieuws hier in Australië is zo oppervlakkig dat ik beter kan vertrouwen op het Nederlandse journaal! De eerste items in het nieuws zijn vaak over auto-ongelukken, echtscheidingen van “celebrities” en de nieuwe blessures of schandalen van bekende Footy (AFL) spelers.

Natuurlijk is het onzin dat Nederland stil staat, en voor jullie zal het zo zijn dat er juist in Australië weinig gebeurt! En eigenlijk klopt dat ook een beetje. Ze lopen zo’n beetje met alles een beetje achter hier (een jaar of 10). Op zich is dat ook eigenlijk best grappig. We voelen ons bijna tijdreizigers! Meeste auto’s hebben achterwielaandrijving, en de switch naar voorwielaandrijving begint nu pas op gang te komen. Grote delen van het land hebben geen toegang tot Internet, telefoonkosten zijn nog erg hoog en breedband-internet is helemaal een luxe. De caissières in de supermarkt staan nog, en pakken de boodschappen voor je in. Veel mensen doen hun auto niet op slot, laat staan hun huis! En zo kan je nog wel even doorgaan. Als Nederland eind jaren ’80? Sommige dingen zijn prettiger, en andere weer minder prettig als in Nederland.

Herfstbok

Het is hier nu herfst. Een erg prettige herfst wel te verstaan. De temperatuur komt dagelijks nog tot 18 of 20 graden, maar de lucht laat iedere dag wel wat blauws zien. Asgrauwe dagen zijn hier zeldzaam. Eucalyptussoorten verliezen hun bladeren niet, en alleen de geïmporteerde Europese bomen laten hun bladeren vallen. Heel af en toe zien we dus wel schitterende herfstkleuren van kastanjes, beuken, eiken en esdoorns. Maar doorgaans is alles groen. Behalve het gras! (Behalve het gazon hier naast op de foto!) Het gras op akkers en in wegbermen is dor en geel. In de winter wordt alles weer groen, om vervolgens in de zomer te verschroeien tot een geel tapijt. Ach ja … het gras is altijd groener ergens anders. Helaas geen tarwebok in de winkels! Of lekkere kruidenbitter!

Verloopje

Met ons is afgelopen half jaar natuurlijk aardig wat gebeurd. Even een overzicht:

• 5 november naar Australië.
• 12 november naar Geelong om daar in de regio te settlen. Ruim een maand op een camping gewoond.
• 13 december een auto gekocht.
• 14 december een huurhuis betrokken.
• 4 januari heeft Nes een casual job gevonden in de Newsagency (en nog een ochtend in een vegetarisch restaurant gewerkt!)
• In maart heeft San een job gevonden bij Conservation Volunteers Australia.
• In april heeft San een EHBO-cursus, een Bedrijfsveiligheidscursus en een Slipcursus gevolgd.
• Begin mei Sanders eerste werkweek achter de rug

Uiteraard zijn er veel meer dingen tussendoor gebeurd!

Conservation Volunteers Australia (CVA)
De eerste werkweek zit erop. Mijn contract is getekend (inclusief alle andere verklaringen: verantwoord internet gebruik, eigen risico bedrijfvoertuig, pensioenfonds, enz. Nu nog wachten op het eerste bijschrift op de rekening! Deze week heb ik een project gedraaid in samenwerking met de City of Greater Geelong (CoGG). Samen met hun crew (Conservation Management Team, olv Joss) hebben we op 3 verschillende plekken een aantal plantensoorten bestreden. Met “we” bedoel ik de local volunteers, waarvan in dus deze week de Team Leader was. De hele week had ik de bus (Toyota Hiace Commuter – 11 persoons) bij huis, en ’s ochtends haalde ik de trailer (een tandemasser met bak) op bij het depot in North Geelong, waarna ik de volunteers ophaalde bij de Barwon Nursery (Plantenkwekerij).

Eind volgende week heb ik 4 dagen een project voor CVA Melbourne. Onder andere een project in de Werribee Gorge (een canyon ten westen van Melbourne). Ben benieuwd!

Het volgende filmpje is een commercial van CVA. Geeft wel een aardig beeld van mijn werk!

Voor de foto’s: http://picasaweb.google.com/abschipperen

Oost west, Oz ooit best?

Na een goede vlucht kwamen we om 20:30 uur lokale tijd aan op Melbourne Tullamarine Airport. De douane-afhandeling en bagageclaim ging allemaal snel en gemakkelijk. Na een snelle rekensom, bleek een taxi de snelste en goedkoopste oplossing te zijn. Alleen kende de taxichauffeur de straat van onze hostel niet, en dat is wel lastig met een stad (Greater Melbourne = Melbourne + omliggende voorsteden) zo groot als de drie noordelijke provincies. Gelukkig is de Nederlandse TomTom ook hier neergestreken, en 25 minuten later waren we aan het inchecken voor onze dubbelroom. Het hostel is zo zo. Goed 1 uur sliepen we!

Natuurlijk hebben we ons terdege gerealiseerd wat de consequenties zijn van emigreren: geen huis, werk, familie en vrienden of bekende dingen in de omgeving … of te wel geen thuis. In slaap komen ging dus ook best moeilijk zeker als er van alles door je hoofd gaat. Het lelijk gespakte en beschilderde plafond hielp ook niet mee, je thuis te voelen! Gelukkig konden we ’s ochtends de zon alweer zien schijnen!
’s Ochtends om een uur of half 7 wakker: Jetlag. Toch op een gegeven moment eruit gegaan. Wat mensen via skype gesproken (wat geweldig om die stemmen te horen!) In het Central Business District (15 minuten met de tram) uitgebreid een breakie gehad (= ontbijt). Daarna de Royal Botanical Gardens in geweest om daar lekker rustig aan een paar uur de jetlag eruit te wandelen. Geluncht in de wijk St. Kilda, en daar een geweldig pakketje van Remco (Mede-scout die net voor een jaar naar Australië is geweest, en op 11 november weer op Schiphol landt). In het “Oslo Hotel”, een shabby place, lag in een washok een pakje met daarin een aantal leuke opstart spullen van Remco en zijn vers opgedoken (inmiddels al ruim een half jaar) vriendin Diane.

Altijd handig zijn een paar fluorescerende gele duikflippers, een heuse werphengel, een leuk biologisch boek en als klap op de vuurpijl een mobile phone met daarbij een handsfree-set en een Australische simkaart . Ja mensen.. u hoort het goed: Sander (Vanessa had al vanaf model koelkast er 1, incl. uitschuifantenne) loopt met een mobiel rond! Geweldig pakket Remco!

Als je ons nummer wilt (scheelt ons belkosten en is enorm stoer op feestjes: “Weet je wat? Ik bel even mijn kenissen in Australie op, kijken wat hun mening is over de wedstrijd NEC-Ajax” haha) stuur je een mailtje, of je laat een berichtje met je mailadres achter op de site, want op Internet je telefoonnummer neerzetten is niet echt slim. ’s Avonds in het hostel weer vroeg naar bed denk ik. Kijk wat morgen voor ons in petto heeft.

Lieve mensen in Nederland.. zoals verwacht missen we jullie, alleen nog een beetje meer dan verwacht!

Sander en Vanessa

Zelfs de paddestoelen zijn hier giftig!