We have moved
Als je goed kijkt zie je boven in de adresbalk van je Internetbrowser dat www.sandervanessa.blogspot.com is verhuisd naar www.sandervanessa.wordpress.com! Bij deze host was het makkelijker om meerdere pagina’s te beheren, en om categorien aan te maken. Hopelijk vinden jullie het ook grafisch aantrekkelijker! De oude URL zal binnenkort niet meer bereikbaar zijn, dus: www.sandervanessa.wordpress.com!
Jobs
Intussen is Sander 2 keer op gesprek geweest, en 2 keer afgewezen. De eerste was een school in Werribee (misschien herinneren jullie dat verhaal nog van die school, met 12.000 dollar schoolgeld per jaar) om daar een electronische leeromgeving te implementeren. Anderhalve week later kreeg ik per post de afwijzing binnen. Verder nog gesolliciteerd bij Conservation Volunteers Australia, om daar Greencorps Teamleader te worden. Na een erg prettig gesprek (zowel ik als zij hadden op een gegeven moment de tranen op de wangen van het lachen) kreeg ik een telefoontje of ik nog geinteresseerd was, en dat ik na het weekend meer zou horen. Helaas was het valse hoop. Raar is dat ze me wel adviseerden om in juni met de nieuwe sollicitatieronde mee te doen, omdat ze letterlijk zeiden dat ze onder de indruk van het gesprek waren, en me erg geschikt vinden. Waarom nemen jullie me dan niet aan ?
Intussen weer wat brieven de deur uit, en ben met de respons aardig te vreden. 6 Brieven verstuurd, van allemaal netjes bericht gehad en voor 2 gesprekken uitgenodigd. Ik begrijp dat ik het mezelf wat moeilijker maak, door niet op docentenbanen te reageren, maar verandering van spijs doet eten! Vanessa is still going strong at the news angency!
Sjorkel
Intussen is Sjon terug uit Tasmanie, en ook nog even 3 dagen bij ons geweest. Aangezien Sjon snorkelen helemaal te gek vind, maar tegelijker tijd een eigen visueel vermogen van een naakte molrat heeft, kon hij toch weinig van het onderwaterleven scherp zien. Na wat wikken en wegen (we zijn bij een opticien langs geweest, maar dat geintje werd veel te duur!) heeft Sjon een duikbril gekocht zonder neustussenschot. De pootjes van zijn bril afgeschroeft, de bril wat bijgebogen, en vervolgens met bril en duikbril een sprong in het diepe gemaakt. Echt uren gesnorkeld, en Sjon kon alles perfect zien. Hij heeft mij zelfs kunnen wijzen op ragfijne rode zeeanemoontjes en gondeltjes die ik anders had gemist. Later nog met Sjon een 4-uurs wandeling gemaakt in The Otway NP, naar 2 watervallen die een eind verstopt lagen in het regenwoud. Op de parkeerplaats nog een bakkie thee en koffie gedaan, waarna Sjon zijn weg in westelijke richting vervolgde, en wij terug naar het oosten gingen… naar huis. Wie weet zien we hem nog voordat hij weer naar Nederland vertrekt!
Surf chick!
Mini-malibu, catch some waves, long board, moon tide en Bells Beach zijn nu woorden die tot het sportjargon van Nes behoren (in tegenstelling tot het visserslatijn van Sander). Met Jess al 2 keer geoefend, en intussen met een bodyboard ook al aardig wat lol gehad. Laatst was hier springtij (met golven van 6 tot 9 voet) die tot in de duinen komen. Erg ruige zee, maar meestal is hij wel rustiger! Zo gauw we het ons kunnen veroorloven kopen we een plank en 2 fietsen. De actieve draai die we nu te pakken hebben, zorgt er wel voor dat we er extra bij moeten eten, omdat we serieus ervan afvallen. (Terwijl dat volgens onze BMI echt niet nodig is!). Nog meer gegrillde kip dus! – Zo ook vanavond…
Pako festa
Multicultureel Geelong was van de partij met het Pako festa. Van Maori’s, Indiers, Chinezen, Italianen, Grieken tot Nederlanders… allemaal waren ze vertegenwoordigd tijdens The Parade. Alhoewel je niet zoveel hebt met een klompendans op de Twenste Polka of op de muziek van “daar bij die molen..”, toch is het wel grappig. Vooral grappig om te zien hoe bijvoorbeeld een volk als de Cook Islanders daarna kijkt. Ze vinden het fantastisch! Lekker oliebollen gegeten… de croquettes hebben we overgeslagen. (Die liggen immers nog in de vriezer!)
Hendrik Jan de Tuinman
Australie kampt al 11 jaar met een grote droogte, en in Victoria het niet anders… tenminste dat zeggen ze. Wij verbazen ons over de vele momenten dat het regent. Natuurlijk is het niets vergeleken met wat we gewend zijn in Nederland, maar iedere week regent het wel. Het regenen gebeurt hier altijd in korte buien, en nooit een hele dag druilerig of zo. Probleem is alleen dat er uit een bui van 10 minuten natuurlijk niet veel water valt, maar toch schijnt dit jaar een beter jaar te worden w.b. neerslag dan de 11 jaar hiervoor! Er wordt al voorzichtig gesuggereerd dat er misschien een eind aan de droogte komt, alhoewel dan schijnt er een zonvloed van Bijbelse proporties te moeten vallen… 
Intussen plukt de tuin, of beter gezegd wij, de vruchten ervan. De appelboom heeft intussen voor aardig wat apple crumble pie gezorgd, en ook voor liters appelmoes … Mmmmmm! Nog even en we gaan wekken! De snoeischaar is er ingezet nu de herfst er langzamerhand aankomt, dus hopelijk heeft de boom volgend jaar een net zo grote opbrengst.
Oja.. er is nu ook een nieuwsbrief!
Cheers mates!
