Get Back!

We gaan de weblog weer oppakken!

Doordat de achterstand van onze weblog steeds groter werd, werd het steeds een grotere opgave om  een julie op de hoogte te houden via onze blog. Daarom nu een samenvatting van wat er de afgelopen maanden is gebeurd! Daarna pakken we de draad weer op!

Eind maart zijn Sjon, Nick en Moniek langs geweest nadat ze vanuit Cairns richting Melbourne zijn gereden. Lekker gebarbequed, gesnorkeld, gebodyboard en wat gewandeld.

Sjon, Sander, Nick & Moniek

In april zijn Nes haar moeder, broer Phil en schoonzus Portia voor 2 weken langs geweest. In de 2 weken dat ze hier waren, had Nes weinig werk en kon dus bijna elke dag met ze mee op daytrips naar Melbourne, Brisbane Ranges, Queenscliff, Point Lonsdale, Great Ocean Road, Cape Otway en Ballarat. Hoogtepunt was absoluut Mogg’s creek waar we 2 dagen mochten vertoeven in Tina’s holiday home.

Hobbits in the Otways

Sander is intussen begonnen met z’n nieuwe baan als community engagement officer bij CVA. De 4e functie binnen CVA, maar dit keer met een auto en unlimited fuel. De Ford Falcon is intussen verkocht!

Sander’s Toyo!

Sander heeft een week op een oud sheep station gezeten, in het Westen van Victoria. Een week een groep Koreanen/Taiwanezen/Britten begeleiden; 40 km rijden voor mobiele telefoonontvangst.

You Yangs

Sjon voor de 3e keer langs geweest, en zit nu in Perth.

Silver gull

Nes haar werk, als education officer bij het Marine Discovery Centre en Ecologic, hield een beetje op in de winter maanden. Gelukkig kreeg ze via Sander te horen dat er een functie vrij kwam als education ranger bij Serendip Sanctuary. Maar een tijdelijke functie, anders was San er misschien zelf voor gegaan (hij wilde altijd graag als ranger voor Parks Vic werken). Een dag na het sollicitatie gesprek kreeg Nes te horen dat ze de baan kreeg! 4 dagen per week leid ze groepen kids (basisschool, middelbare school) en soms toeristen (ook Dutchies) rond langs wetlands en native wildlife als kangaroos en lots of birds. Daarnaast horen ook taken als het educatie programma programma ontwikkelen, de dieren voeren en mee werken aan het fok programma (van Brolga kraanvogels en Australian Bustards) tot haar taken. Deze week is al de eerste Australian Bustard chick uit de incubator gerold !

Ranger Nes

Sanders ouders zijn 6 weken in Oz geweest; met een campertje naar Uluru en weer terug. Verder nog Southern Right Whales met ze gespot in Lorne, en gewandeld in The Otways. ‘t Weer was niet super, maar toch wat blauwe dagen gehad.

Pa & Ma Schipperen

Begin september de overkant van de baai verkend: de Mornington Peninsula. Dit schiereiland is een stuk groener dan deze kant van de baai en we genoten van een bezoek aan de thermal hot springs, het fort, Point Nepean NP , Cape Shanck en de Dandenong Ranges.

Cape Shanck

Vorig weekend  Siranne en Keith opgezocht in Cobden, rural Victoria (in deze zuivel streek wonen heel veel Dutchies). We verbleven in de boerderij van haar ouders. Pa heeft 3 auto’s en 2 vliegtuigen in zijn schuur staan, een air strip en bezit giga veel grond wat hij aan andere boeren least. Hier heel normaal. Met zijn allen naar de Great Ocean Road en vooral veel uitgerust op hun idyllische farm (including rond scheuren op een motor op hun grond).

Darcy, Siranne, Keith & San

7/8/9 October Wilsons Prom

Woensdagmiddag ben ik naar Wilsons Prom gereden vanaf mijn werk in Noord Geelong. Wilsons Prom is het mooiste Nationaal Park van Victoria, vooral omdat een groot gebied uit wildernis bestaat waar bijna niemand ooit komt. Ik mocht een auto van het werk mee nemen (dat betekent in the wonderful world of Parks Vic een stoere pick up truck: een Mitsubishi Triton)….waardoor de 4 uur durende rit toch iets leuker was dan een rit in mijn ‘gewone’ holden. Niet dat ik wat om auto’s geef . Er stond een vergadering met het educatie team van Parks Vic op de planning. Naast Serendip, zijn er ook educatie programma’s in Wilsons Prom en de Dandenong Ranges.

Tidal River

Het eerste wat ik deed na 4 uur rijden was mijn spullen droppen in de lodge die voor ons was afgehuurd en daarna een sprintje maken naar Tidal River. Het was bijna zonsondergang en dan komen er allerlei dieren tevoorschijn en in de Prom betekent dat: wombats!!! Wombats zijn buideldieren, maar ze lijken een beetje op beren. Heel schattig. ’s Avonds eindelijk na 5 jaar weer bij gepraat met Ryan, de educatie ranger van Wilsons Prom. Sander en ik hebben hem 5 jaar geleden op onze reis door Australie ontmoet in de Grampians, nog contact gehouden met hem toen we weer in Nederland waren, maar daarna elkaar uit het oog verloren. Begin dit jaar keken San en ik een dvd over de branden in Wilsons Prom waar hij toevallig aan mee werkte…en nu zijn Ryan en ik dus collega’s van elkaar!!! What a small world!!!!

Wombats!

Donderdag dag werd er vergaderd, maar het interessantste deel van de hele dag was een rit door de wildernis (waar alleen rangers mogen rondrijden) langs de plekken die door de branden van begin dit jaar waren aangetast. In Februari dit jaar is de helft van de Prom afgebrand, wat gunstig is voor heel veel planten. Er staan nu overal grass trees en orchideeen te bloeien. Prachtig!

Grass trees in the back ground

Vrijdag helaas weer terug naar Ocean Grove….5 uur rijden…. Over 3 weken zijn Sander en ik weer terug in de Prom voor een long weekend (kamperen dus)! Yay!

• Oud foto album – Klik hier
• Nieuw foto album – Klik hier
• Phil & Portia’s foto album Australie – Klik hier

Fake plastic trees

Super bedankt voor alle reacties in onze vorige post. Super om te weten, dat er mensen meelezen met ons hier Down Under. Ronald: super bedankt voor de uitnodiging voor je verjaardag, helaas kon ik niet komen! Misschien volgend jaar?

Ik (Sander) kom net de woonkamer ingelopen en kijk op de thermostaat in huis en het is 7 graden. Snel de gaskachel aangezet, en na een half uur zitten we op 13 graden! Pff… het huis is zo slecht geisoleerd, dat we net zo goed de koelkast uit kunnen zetten ’s nachts. Nog een maandje en dan gaan de temperaturen weer omhoog. Overdag is het zo’n beetje 12-14 graden Celsius, met af en toe een zonnetje, een buitje, een wolkje, enz. Erg wisselvallig.

De “vele” regen zorgt voor een groeispurt in de tuin, en zelfs de sneeuwklokjes zijn uit de grond geschoten. De geraniums bloeien gewoon het hele jaar door, en de tuin is voorzien van een deken van clovers (klavers). Tijdens de installatie van een nieuwe buitenkraan (de oude lekte) kwam ik nog een schorpioen tegen.. dus hup aan zijn staart in een potje, fotootje maken, en weer losgelaten.

Ieder half jaar krijg je een inspectie van de realestate agent, en Robert Downey is net van de week langs geweest. Hij vertelde dat de eigenaar van het huis geen verkoopplannen heeft met het huis wat we nu huren, dus we zouden het huurcontract in december kunnen verlengen. We bekijken de boel in oktober opnieuw, of we willen verhuizen naar een beter geisoleerd huis hier in de buurt. De wijk is zo groen waar we wonen, dat we eigenlijk niet willen verhuizen, maar als er zich een goede aanbieding voordoet dan pakken we de spullen net voor kerst op, en verkassen we. Kopen zit er voorlopig nog niet in. Behalve dat je 10% van het huis meteen cash op tafel moet kunnen leggen, heeft Vanessa geen baan die ze in de toekomst wil blijven doen, dus wachten we eerst totdat zij ook wat leuks heeft. De hypotheekrente is hier op dit moment torenhoog (9%) , dus de huizenmarkt ligt ook zo’n beetje op z’n kont. Zeker hier in het dure Ocean Grove, moet je het dubbele verdienen van wat we nu verdienen, dus dat wordt hem voorlopig nog niet. Er zijn hier veel “house and land packages” te koop voor rond de 300.000 dollar, maar allemaal in een Australische vinexwijk (kaal, nauw op elkaar, enz.). Hypotheekrenteaftrek kennen ze niet, dus je moet wel een redelijk zekere financiele toekomst hebben wil je hier een huis kopen, en die van ons is dat nog lang niet.

Ons huis staat trouwen op een helling (de achterkant van het huis staat op palen van een meter, terwijl de voorkant gelijk is met het grondoppervlak). Maar de helling blokkeert ook ons televisie signaal van onze 5 free-to-air ether kanalen. Het EK werd ’s ochtends om 4:45am uitgezonden, maar het was vaak lastig te onderscheiden waar de bal was, want het onderscheid tussen “sneeuw”, spelers, lijnen en de bal was gewoonweg ondoenlijk! Nu de Tour de France is begonnen (en dat wordt hier uitgezonden, want ze vinden de landschappen schitterend om naar te kijken) hebben we een Digital Set Top Box gekocht, zodat we nu digitale televisie kunnen ontvangen, en dus fatsoenlijk naar de rijders kunnen kijken. In plaats van 5 zenders hebben we er nu 7 (ahum!).

Begin juni is Tineke samen met een vriendin een weekendje langs geweest. Tineke is de dochter van Addie, een vakgroepcollega op het Zuyderzee College in Emmeloord. Zij was voor 5 maanden in Melbourne, om daar na haar HAVO examen, een jaartje (of deel van een jaartje) high school te doen. Het grappige is dat ik Tineke les heb gegeven in de brugklas. ’s Middags zijn we nog gaan kijken bij een soccer match van Vanessa, bij the First Battle of the Bridge (Barwon Heads vs. Ocean Grove). Verder zijn we een stuk langs de kust gereden, en hebben we wat watervallen bezocht. Uiteraard een Hollandse maaltijd voorgezet: stamppot zuurkool met rookworst!

Ik had een project in Apollo Bay met International Volunteers uit Hong Kong en Korea. We hebben daar een wandelpad aangelegd naar een look-out langs the Great Ocean Walk. De week was erg leuk maar erg vermoeiend omdat je 24 per dag alert bent. We verbleven in Holiday Cabins (ik had een prive cabin) en hadden een budget voor de maaltijden. Gelukkig waren zij erg “into cooking” dus 5 dagen lang stirfry, fried rice, mihoen, enz. Heerlijk en lekker makkelijk! Ik heb 1 keer voor ze gekookt: Mexican Taco’s. Ze kenden het niet maar ze vonden het heerlijk: “Alex, you’re an awsome cook!”. Verder had 1 van de vollie’s nog een bloedzuiger op haar enkel, maar met wat zout en een aansteker ging hij er zo van af. Ik ben verder nog 9 keer gebeten door een Bull Ant. Nu een maand later zie je nog de littekens op mijn kont, maar ik ben blij dat de jeuk over is. Vanessa was een jaar geleden ook een keer gebeten op haar enkel, dus nu staan we weer gelijk!

Mijn casual baan, is omgezet in een fulltime contract. En ik ben net gestart met een half jaar project in Bacchus Marsh. Hier werk ik met een groep van 8-10 jongeren aan het project “Grow West”. Grow West heeft als doel om in een gebied van 10.000 Ha, zwaar gedegradeerd agrarisch gebied om te vormen tot een biologisch divers gebied. Overblijfselen van busland worden met elkaar verbonden tot een soort van Ecologische Hoofdstructuur zoals men in NL bezig is. Wij richten ons op een gebied van 300 Ha (binnen die 10.000 Ha) en hier zullen we veel herstelwerkzaamheden uitvoeren. Afgelopen week zijn we gestart en heb ik de groep ontmoet. Jongeren tussen de 17 en 20 met allemaal hun eigen verleden. Drank, drugs, geen opleiding en moeilijk thuissituaties hebben ervoor gezorgd dat ze eigenlijk geen kans hebben op de arbeidsmarkt, en mijn doel is om ze in een half jaar een netwerk van potentiele werkgevers aan te bieden, ze voor een half jaar een vast inkomen te voorzien, een referentie te geven en bovenal scholing aan te bieden. Ik bied ze een Certificate I in Conservation and Land Management aan, en een hoop practical skills. (die ik zelf ook nog moet leren.. hahaha).

Gedurende het project gaan we onder andere: 15.000 bomen planten, 4 kg zaad verzamelen, konijnenholen in kaart brengen met de GPS, fotopunten maken op verschillende plekken, rabbit proof fences aanleggen, in een Ghost town informatieborden neerzetten, een wandelpad onderhouden / herleggen, waterkwaliteit meten en vogeltelling houden. De participants in de groep zijn nog erg op zoek naar hun plaats, dus op dit moment ben ik erg, erg streng. ’t Is net als de eerste maand lesgeven. Al een paar officiele geschreven waarschuwingen uitgedeeld, en dat is toch anders in het Engels. In het Nederlands gooi je er snel een zin uit, die de lading dekt, maar ik het Engels denk je eerst over na, en daardoor verliest het een stukje van z’n lading. I will get there! Dit is zeker de uitdaging die ik zocht! Op de foto zie je de Werribee Gorge (canyon) wat iedere dag mijn uitzicht is, en de kale bult links is “The Island”, onze thuisbasis voor een half jaar.

Afgelopen week is er veel regen gevallen dus ben ik onbedoeld zijwaarts van een helling afgegleden met de Landcruiser. Totaal geen controle meer over het voertuig, en ook in lage gearing was er totaal geen grip op de track. Ik had een 1-ton trailer er achter zitten, en die schaarde dus volledig, omdat die trailer het voertuig eigenlijk voor zich uitdrukte. In de kreek kwam ik tot stilstand, de trailer ontkoppelt, en toen kon ik wel loskomen. Trailer er weer achter, en snel terug de helling op, en daar geparkeerd. De heuvel op ging prima.. naar beneden dus niet! Weer wat geleerd. Ahum!

Hier in de baai zwemmen op dit moment walvissen, maar iedere keer missen we ze als we op de kliffen staan te kijken. Gelukkig hebben we foto’s uit de krant. Oja.. we hebben nu eindelijk een draadloos netwerk in huis, dus Skype maar, dan kunnen we je een tour geven rond het huis!

Nieuwe foto’s kan je vinden op DEZE SITE. De statistieken van onze blog zijn wel grappig om te bekijken. Dit zijn de google zoekopdrachten waarbij mensen op onze site terecht kwamen. Oppervlakkig?